|
| Paweł Figurski [Red.], Raciąż i ziemia raciąska od epoki kamienia do 1956 roku, Stowarzyszenie Liber Pro Arte, Raciąż 2025, 501 s., il. |
|
Raciąż dołączył do miast Mazowsza, które doczekały się swojej monografii. Czekało na nią środowisko historyków, regionalistów, mieszkańcy, a także ci, którzy czują się związani z tym miejscem. Taką monografię ma Sierpc, Płock, Gąbin czy Bodzanów, doczekaliśmy się, że również bardzo ważny dla historii Mazowsza i Polski Raciąż.
W ciągu ostatnich lat miasto bardzo mocno zaczęło dbać o swoją przeszłość. Ukazały się książki Ireneusza Brdaka np. "Mieszkańcy Raciąża w latach 1760-1945" czy "Miasto Raciąż i ziemia raciąska w latach 1918-1958", powstało Towarzystwo Miłośników Ziemi Raciąskiej Ziemowit i izba pamięci historycznej, a w 2025 roku odbył się już XII Jarmark Raciąski. Władze miasta, z poprzednim burmistrzem miasta Mariuszem Godlewskim i obecnym Michałem Skarbowskim, nie żałują funduszy i energii na kultywowanie swojego dziedzictwa historycznego, co jest bardzo ważne, i co zostaje dla przyszłych pokoleń.
Redaktorem monografii został wybitny naukowiec, mediewista, a przede wszystkim Raciążanin z urodzenia, Paweł Figurski. Zebrał on grono historyków, którzy opisali dzieje miasta i ziemi raciąskiej od zarania do 1956 roku. Archeolog Szymon Modzelewski opisał pradzieje Raciąża od epoki kamienia do wczesnego średniowiecza. Paweł Figurski dzieje grodu w wiekach X-XII. Marta Piber-Zbieranowska i Anna Salina od wieku XIII do XVI wieku, Radosław Lolo od XVI do XVIII stulecia. Emil Kalinowski opisał Raciąż jako miejsce sądów i sejmików szlacheckich, Zbigniew Hundert zajął się wojnami i wojskowością (XVI-XVIII wiek). Bartosz Drejerski opracował XIX wiek, a Jolanta Załęczny pierwszą wojnę światową, najazd bolszewicki i dwudziestolecie międzywojenne. Wreszcie Waldemar Brenda (Sierpczanin) drugą wojnę światową i pierwsze lata powojenne.
Studiując książkę trafiamy np. na takie ciekawostki, jak ta, że zasłużona dla miasta rodzina Ćwierczakiewiczów, wniosła wielkie zasługi do dziejów kulinarnych Polski. Lucyna Ćwierczakiewiczowa to autorka sławnej i poszukiwanej w antykwariatach książki kucharskiej, a była ona żoną wnuka burmistrza Raciąża, Szymona Ćwierczakiewicza.
Kolejna ciekawostka to ta, że w okolicach Raciąża w 1170 roku zginął śmiercią męczeńską średniowieczny biskup Werner (może były to Biskupice pod Drobinem? - dop. AK).
Wydarzenia i ludzkie historie w tak blisko położonych obok siebie miastach, jak Raciąż i Sierpc przenikają się, a poza tym, do 1975 roku łączył je ten sam powiat. Tym bardziej warto odnotować to ważne wydarzenie.
Publikacja liczy 500 stron, twardą okładkę, barwne ilustracje, tabele i zaopatrzona jest w cały aparat naukowy, który pozwala dotrzeć do źródeł i jest wskazówką dla przyszłych badaczy, gdzie można szukać i jakie tematy rozwijać. Zabrakło niestety indeksu nazwisk i miejscowości (ponoć z braku czasu), ale jest nadzieja, że może taki indeks zostanie osobno wydrukowany i dołączony do publikacji. Bez tego książka ma poważną skazę. Tak nie może wyglądać poważna praca naukowa.
Zabrakło mi też zaproszenia do współtworzenia monografii miejscowych historyków, zarówno zawodowców, jak i amatorów. Przynajmniej jeden rozdział powinien zostać oddany właśnie im. To oni na co dzień wyszukują i publikują różne ciekawostki dotyczące miasta, niekoniecznie w renomowanych pismach i publikacjach, ale swoim zaangażowaniem nadają koloryt i barwę historycznemu opisowi miasta i okolicy.
Te małe zastrzeżenia nie odbierają oczywiście rangi publikacji i całemu wydarzeniu.
Paweł Figurski [Red.], Raciąż i ziemia raciąska od epoki kamienia do 1956 roku: monografia historyczna, Raciąż: Stowarzyszenie Liber Pro Arte, 2025, 501 s., il.